De rouille et d’os

oftewel: “die film met Matthias Schoenaerts en Marion Cotillard waar ze in’t nieuws over bezig waren hoe die rijkelijk niet in de prijzen viel in Cannes.”

Mja, een typische Europese film naar mijn mening. Mooie beelden, leuke en interessante scenes maar als geheel vond ik hem niet echt interessant. Mijn eerste reactie na de film was dan ook: “waar ging die film nu eigenlijk over?”

Zoals vaak in Europese films lopen die personages er gewoon maar bij om er bij te lopen zonder dat echt duidelijk wordt wat die nu eigenlijk willen bereiken of willen doen en ook deze film is in hetzelfde bedje ziek naar mijn opinie.

Hij is echter best nog bekijkbaar voor een algemeen publiek, denk ik, en verveelt nergens echt, maar eens je hem hebt gezien denk ik niet dat je hem nog lang zal onthouden. (ik geef eerlijk toe, ik heb zelfs de titel moeten IMDb’en)

Advertenties