Merlin

Een tv-film uit 1998 met Sam ‘Alan Grant’ Neil als Merlijn de tovenaar, Miranda Richardson als de slechte koningin Mab en nog een hoop topacteurs als Rutger Hauer, Isabella Rosselina, Martin Short en Helena Bonham Carter die er ook nog bijlopen in de bijrollen en ook nog John Gielgud en James Earl Jones die voor 2 minuten van zich laten horen.

Dames en heren, de ultieme verfilming van Merlijn de tovenaar en alles wat er rond de Arthurlegende hangt… inhoudelijk dan toch. Het verhaal en de vertelling zijn, in mijn mening, na 13 jaar sinds ik hem voor het eerst zag, nog steeds buitengewoon geniaal. Geniale dialogen, de film (opgesplitst in 2 delen van elk anderhalf uur) vliegt gewoon voorbij, een dijk van een plot en levenswijsheden tegen sterren op.

Het grootste probleem en tevens zijn grootste troef is het redelijk beperkt budget (een snelle google search leert ons + 30 miljoen dollar, ter vergelijking: Het budget van de romkom “You’ve got mail” uit hetzelfde jaar had een budget van 65 miljoen.)
Waar dit verhaal bij grote studio’s waarschijnlijk pijnlijke concessies had moeten doen, vergeet niet dat dit pré LOTR is en 3 uur durende epossen uit den boze waren, hebben de filmmakers hier de kans gekregen om om inhoudelijk vlak echt alles uit de kast te kunnen halen. Gezien het geringe budget zijn de effecten dus tot een uiterst minimum gebracht wat de nadruk op de karakters en het plot legt in plaats van op visueel interessante plaatjes vol glitter en glamour en verschillende uitgebreide locaties (ter voorbeeld: het valt duidelijk op dat ze maar over 1 ‘middeleeuws hutje’ beschikten). Al een geluk dat het verhaal en de karakters nog steeds van uitzonderlijk hoog niveau zijn, in mijn mening.

Dit is een heerlijke fantasyfilm die voor groot en oud is. Het bewijs: mijn eigenste mama heeft een enorme hekel aan films en al zeker aan films herzien. Toch is dit een van de films die ze keer op keer kan mee zien.  Met veel plezier, recht en rede plaats ik hem dan toch in mijn categorie: “Aanrader!”

Advertenties