Batman Forever

Nadat heel wat ouders, niet geheel onterecht, hadden geklaagd over de kindonvriendelijke natuur van Batman Returns, werd Tim Burton vriendelijk bedankt voor bewezen diensten en werd Joel Schumacher op de franchise gezet… en ja… *zucht*

Het resultaat is vis noch vlees eigenlijk. Langs de ene kant wil het een diep psychologisch portret schetsen over Batman en zijn nieuwe partner Robin, maar elke keer als het serieus of interessant wordt, wordt het radicaal onderbroken door pure kitsch en flauwe zever.

De stijlvolle gotische stijl van Burton die in de vorige twee nog zeer goed werkte werd eveneens overboord gegooid en is nu vervangen door neon en fluo stijl… waardoor de serieuze elementen nog meer wringen langs alle kanten. Wat jammer is want dit had best potentieel om een serieuze batman film te worden aangezien het in deze film eindelijk eens draait rond batman en het hele verwerkingsproces voor hem om tot batman te komen… uiteraard werd dat er voor een groot deel uitgeknipt om Jim Carrey nog wat rare smoelen te laten trekken. Iets waar ik zeker niets op tegen heb, maar niet in een batmanfilm.

Er zijn nog wel wat leuke elementen, maar niets memorabel…ik onthoud hem voornamelijk als “batman 3”, maar op zich zou ik hem waarschijnlijk niet te lang onthouden, dus een zwaar gemiste kans en met recht en rede plaats ik dat in “Dingske”

Advertenties