Die Hard

De jaren ’80, Bruce Willis op blote voeten, Alan Rickman als Duitse slechterik, die acteur die Carl Winslow speelt als agent en Beethovens negende symfonie door de soundtrack geweven, allen tezamen in een dijk van een actiefilm die mee het genre heeft bepaalt.

 

Dit is een typisch voorbeeld van een film die vandaag nooit meer gemaakt zou kunnen worden, politieke incorrectheid, cheesy kartonnen one-liners, roken als Turken, nog wat meer gevloek, bloed dat met de liter tegen ramen spat, gebouwen die ontploffen en een “shoot firstshoot later, shoot some more“-mentaliteit.

Aan spanning heeft de film, voor mij, toch wat aan kracht ingeboet, aan hilariteit het tegenovergestelde. Hij duurde ook een tikje te lang voor mij met zijn 131 minuten. Maar al bij al blijft deze film toch wel een absolute klassieker die een mens ooit toch eens moet hebben gezien. Alleen al daarvoor is het een aanrader natuurlijk. Yippee-ki-yay, Motherfucker!

Advertenties