The Sword in the Stone

Oftewel Merlijn De Tovenaar! Want deze 49 jarige oude film heb ik natuurlijk voor het eerst als kind gezien in gedubde versie en zo ben ik die natuurlijk gewoon dat ik hem nog steeds in het Nederlands bekijk… en man, wat een stemmen!

Niets dan lof voor Lex Goudsmit als Merlijn of Pieter Vierbiest als de kleine Wart/Arthur, maar de stemacteur die toch wel de hele tijd de show weet te stelen is Ger Smit als Merlijns uil Archimedes. De quotes en uitspraken vliegen tegen 160 per uur naar je oren in een sappig Nederlands (geen “Hollands” of geforceerd “Vlaams”, perfect Nederlands zoals het hoort).

De film zelf is een verademing qua tempo, stijl en inhoud. De film duurt net 80 minuten en voelt nergens te snel of te traag aan. Hij durft zijn tijd te nemen, het begin is heerlijk rustig en kalm. Ik heb even gekeken, in de eerste 2 minuten zijn welgeteld 5 shots met ZÉÉR gelimiteerde animatie, iets dat verschijnt of terug verdwijnt, met een camera die niet beweegt. In deze tijd waarbij elke cameraman ADHD of Parkinson moet hebben, is dit dus een plezier om eens een film te beginnen zonder schrik voor een mogelijke epilepsie-aanval.

Qua inhoud was ik vergeten wat voor serieuze onderwerpen de film durft aansnijden, dood en gevaar, liefdesverdriet, hoogmoed, verantwoordelijkheid en het hoofdthema van deze film: intelligentie. Verbazingwekkend hoe die oude Disneyknarren zo’n, toch vrij zware, thema’s in een film hebben kunnen steken waarbij je zelfs als volwassene nog levenswijsheid uit kunt halen en ondertussen strijk ligt van het lachen. De scène waar Arthur Merlijn vertelt dat hij terug schildknaap is geworden, mag van mij trouwens al direct een vermelding krijgen voor “een van de beste scènes in een film ooit”. Qua inhoud en uitvoering is dat gewoonweg geniaal; emoties als blijdschap, verraad, ontgoocheling, medeleven, kwaadheid en lafheid  worden op u afgevuurd in een scène dat nog geen minuut duurt en staat als een huis.

De animatie, ja, met ronkende namen als Milt Kahl, Ollie Johnston, Frank Thomas en John Lounsberry als animatieregisseurs kan het moeilijk misgaan natuurlijk. Maar bon, genoeg gezeverd, als het nu nog niet duidelijk is zal het nooit duidelijk worden, maar deze film is voor mij natuurlijk een dikke aanrader!

Advertenties