Taken 2

Ik zie Luc Besson, de schrijver en producer van de eerste Taken en deze sequel al denken in zijn bureautje: “Nadat Liam Neeson een roedel Albanezen op een hoopje had geslagen, zinnen de familieleden van die maffiamensen duchtig op wraak”….

Jammer dat hij daarbij niet wat extra goede ideeën kreeg, want veel meer dan een middelmatige actiefilm vond ik hem helaas niet. Waar de kracht van de eerste film, voor mij toch, net voortkwam uit Liam Neeson, die als een afgemeten, berekend man, stapje voor stapje dichter bij zijn dochter probeert te geraken, bulkte deze film van onnodig gedoe, gemiste kansen en zeer rare keuzes.

Een van die rare keuzes, helemaal in het begin, eerste of tweede scène, is een begrafenis scène die gefilmd en gemonteerd is als een wervelende auto-achtervolging… Terwijl die scène eigenlijk gaat over een ingetogen moment, een heilige eed van een man die zweert om zijn zoon te wreken… enfin ja. Spijtig maar helaas dan maar.

Als hersenloze actiefilm is hij nog wel ‘leuk’, maar ik denk niet dat ik hem al te lang ga onthouden, een Dingske dus.

Advertenties