Dans La Maison

Nog eens een Europese film (ondanks dat ik het er normaal niet voor heb, zoals mensen die mij kennen wel zullen weten) van onze teerbeminde zuiderburen, de Fransen! Meer precies van de Fransman François Ozon, die blijkbaar toch al enkele films op zijn CV heeft staan… enige die ik ooit eens heb gezien, maar niks meer van weet, is “8 Femmes”… Maar bon! Dans La Maison dus!

Hmpff…  ik heb mij nergens echt aan gestoord, mij nergens verveeld, af en toe eens gegrinnikt en afgezien van het feit dat ik hem een tikje te lang vond met iets teveel eind-scènes, vond ik hem eigenlijk vrij goed. Maar, en dat heb ik net gemerkt met naar huis te gaan, vervliegt hij wel héél snel. Ik vond hem nergens slecht, maar ook niet speciaal memorabel. De scènes zaten goed, heerlijke dynamiek tussen de acteurs, de plot had wat haken en ogen maar gezien waarover de film gaat, is dat deze keer zeker vergeefbaar… maar mja, heel snel om te vergeten blijkbaar…

Zo’n film waar de volgende dialoog over zou kunnen gaan:
A: “Ah, ik heb net ‘Dans La Maison’ gezien!”
B: “En hoe was em?”
A: “Goed, plezant, geen klagen over.”
B: “En over wat ging em?”
A: “Wel… ge hebt dus zo’ne kerel en die is euhm… ja, en dan komt euhm… allé, ja over zo dingskes hé”

Dus mja, ondanks dat ik hem op IMDb een verdiende 7 heb gegeven, wat meestal toch garant staat voor op z’n minst een “goed genoeg”, zie ik mij eigenlijk genoodzaakt om hem te catalogeren onder een dingske.

Advertenties