Star Trek: The Motion Picture

Space: the final frontier. These are the voyages of the starship Enterprise. Its five-year mission: to explore strange new worlds, to seek out new life and new civilizations, to boldly go where no man has gone before… (maar dan 10 jaar later!)

De intro zin van de originele serie, een serie die, in al zijn campyness en gelimiteerd budget toch een enorme impact had op de popcultuur. En toen eind jaren ’70  sci-fi en ruimte hoogtij vierden in de cinema (Star Wars, Close Encounters of the Third Kind…), kon Star Trek natuurlijk niet achter blijven… ondanks dat de 5 jarige missie (die 3 seizoenen duurde) intussen toch al even achter de rug lag.

Dit is de tweede keer dat ik hem zag en hij beviel mij beter dan de eerste keer. Wie een actie-avontuur in de ruimte verwacht is er aan voor de moeite. Dit is Science-Fiction. Vrij tot heel traag, diepere betekenissen, een mysterie opgebouwd rond de filosofische vraag “waarom besta ik en is er niets meer?”.

De originele crew speelt mee en deze was intussen ook ouder geworden, de serie was van 1966-1969 en de film van 1979, dus de iets meer rustigere aanpak lag mij zeker wel. Met die instelling vond ik de film eigenlijk nog vrij goed. De eerste keer dat ik de film zag, leken de 131 minuten voorbij te kruipen, maar nu stoorde ik mij er niet meer aan.

De film is zeker en vast niet voor iedereen en wie een hersenloos stukje entertainment verwacht, raad ik aan om direct iets anders op te zetten. Het ritme is traag, de sfeer zwaar en de film kreunt onder zijn lengte. Maar toch wist hij mij deze keer zeer positief te bekoren. Dus ik zou toch durven zeggen dat hij zeker en vast de moeite is om eens op te zetten.

Advertenties