Astérix et Obélix: Au service de Sa Majesté

Oftewel: Asterix en Obelix bij de Britten! Want ik heb hem in’t gedubd Vlaamsch moeten zien, de originele versie speelt hier natuurlijk niet, en dan nog een 3D versie… Oy vey… zijn dat nu condities voor mijn 99ste film op deze blog?

Allereerst haalt de film overduidelijk de mosterd bij Asterix & De Britten… maar ook bij een tweede album, namelijk Asterix en de Noormannen. Die mix was voor mij absoluut niet nodig geweest, hoewel ik het personage Hippix zeker geen slechte zet vond voor deze film. De toevoeging van de Noormannen zelf zorgde wel voor enkele leuke scènes maar was meer filler dan wat anders. Nu duurde de film een goede twee uur en dat was niet echt nodig geweest, zonder de Noormannen had dit gemakkelijk een leuke film van 90 minuten kunnen zijn.

Ten tweede, het sterk punt van deze film en het wordt al weggegeven in de titel en poster, zijn de verwijzingen naar allerlei popcultuur. Ik heb soms hardop moeten lachen en ik betrapte mij er op dat ik toch geregeld zat te gniffelen. De ondertitel “Au service de Sa Majesté” is natuurlijk een verwijzing naar de Bondfilm “On her majesty’s secret service” en de affiche is duidelijk geïnspireerd op het beroemde Beatles-album. Zo zit de film verwijzingen, een paar die ik er mij herinner waren knipogen naar onder meer “A Clockwork Orange” of zelfs “300”. En dat allemaal zonder het plezier uit de film te halen.

Natuurlijk vond ik alles niet erg even goed natuurlijk. Ondanks de dubbing stoorde ik mij, net zoals bij Asterix en de Olympische Spelen, aan de overacting van de acteur die Caesar moet spelen. Een paar scènes zijn wel leuk, maar houden de boel wat op en ik blijf het altijd toch wat moeilijk hebben met cartoon logica toegepast op echte mensen. Niet dat het mij mateloos ergerde en vaak tot bijna altijd was dat zeer goed gedaan… maar toch wringt dat altijd ergens wel bij mij.

De twee dingen waar ik mijn hart al voor vasthield waren de 3D en de Vlaamse nasynchronisatie… Wel, de 3D was goed, héél goed zelfs! Maar compleet onnodig. Een gimmick als een andere, maar toch, ik was heel aangenaam verrast door de mooie kwaliteit. De Vlaamse en Nederlandse stemmen… hmm, het stoorde mij minder dan ik had verwacht! Maar goed zou ik het ook niet noemen. Allereerst is er natuurlijk het feit dat geen enkele mond gelijk loopt met de tekst, wat al ambetant op zich is. Ten tweede deed het stemmenwerk van de bijfiguren mij denken aan de oude tekenfilms van Asterix en tot mijn eerlijkheid en schroom moet ik dan ook ergens toegeven dat dat mij wel ergens wist te charmeren. Net zoals die oude tekenfilms heb je geregeld iets van “wat zei hij nu net?” maar het komt wel allemaal sappig over en voedt mijn nostalgische ziel. De Vlaamse stemmen… de grote hoop deed dat best nog wel leuk eigenlijk. Alleen Obelix trok op niet veel door Jan Van Looveren. Die was echt wel verschrikkelijk. Wat ik echter wel een heel goede zet vond en zelfs aangenaam van verrast werd was regisseur Jan Verheyen als Asterix himself. Hij deed dat zeer goed naar mijn mening en het karakter van Asterix lag hem zeker wel.

Al bij al waren mijn verwachtingen dus vrij laag gespannen, maar ik heb mij uitermate geamuseerd bij deze film, ondanks dat hij gedubd en in 3D was, maar desondanks is hij zeker en vast goed genoeg voor een avondje licht amusement… al denk ik dat hij in Franse versie misschien zelfs een de moeite had geweest! Maar toch klasseer ik hem hier onder goed genoeg. 😀

Advertenties