Harry Potter and the Prisoner of Azkaban

Jaar 3 van de schoolperiode van Harry Potter! De hype rond Harry Potter was intussen uit al zijn voegen losgebarsten en dan besluit Richard Harris, Dumbledore/Perkamentus in de films, het tijdelijke voor het eeuwige in te wisselen… Tijd voor een vervanger te zoeken dus en nu de verhaallijn en de karakters stilletjes aan volwassener worden, waarom ook niet ineens een nieuwe regisseur?

Vanaf deze film is voorkennis van de eerste twee films absoluut nodig. Ook heb ik het een beetje over de inhoud, dus milde spoilers kunnen aanwezig zijn! Ye be warned!

Nadat kinder- en familiefilm vakman Chris Colombus (Home Alone, Mrs Doubtfire) de eerste twee films in gang had gestoken, werd het tijd voor een nieuwe aanpak. Het verhaal begint zich namelijk langzaam maar zeker te ontdoen van het kinderlijke en de personages, die 13 zijn intussen, beginnen te puberen. Deze stap naar volwassenheid neemt natuurlijk nieuwe gevaren met zich mee en het verhaal neemt een wending waarbij het dieper begint te graven in het verleden.

Een wending die ik alleen maar kan aanmoedigen. Om het simpel samen te vatten, in het eerste deel werden de personages Harry en Voldemort voorgesteld, in het tweede deel leren we wat meer over Voldemort en nu in dit derde deel leren we meer over Harry en zijn ouders. Door de aanstelling van Alfonso Cuarón (Y tu mama tambien, Children of Men) schuift de kinderwereld vanuit het zonlicht naar het duistere, donkere maanlicht. Want langzaam maar zeker wordt er duidelijk gemaakt dat de wereld der magie ook zonder zwarte magiër Voldemort zijn duistere kantjes heeft.

De kinderen doen het nog steeds zeer goed, maar door het ouder worden vond ik toch hier en daar dat ze wat natuurlijke kinderlijke charme misten en dat sommige zinnen wat geforceerd overkwamen, maar al bij al niets om over te klagen. Richard Harris was, zoals gezegd, overleden en wordt vervangen door Michael Gambon. Ook voor deze film werd een extra blik Engelse topacteurs opengetrokken en werd de Harry Potter wereld nu ook mee bevolkt door onder andere Gary Oldman en Emma Thompson.

De film duurt een dikke twee uur en verveelt geen minuut. Naar ik hoor zijn er wel wat momenten tussen Harry en professor Snape moeten sneuvelen, ik heb de boeken nooit gelezen, maar ik vond de strakke structuur en de focus op Harry zeker en vast de juiste beslissing. Intussen was het toch al duidelijk dat de volgende films ook verfilmd zouden worden, waardoor de geschiedenis tussen Snape, Lupos, Sirius en James Potter niet direct vertelt hoefde te worden, maar langzaam gehint mocht worden.

‘The plot thickens’ zoals men dat dus noemt. Bij elk deel komen we meer en meer te weten en worden we dieper en dieper in de wereld gezogen, net zoals bij deze film. De basislijnen zijn gelukkig vastgelegd in deel 1 en 2 dus “The prisoner” kan direct van start gaan met een eigen, vrij slim geschreven, plot die het grote verhaal verder helpt en ondertussen genoeg weet te teasen om op het einde direct verder te willen naar de volgende film! Naar mijn mening is deze Harry Potter film weer een dikke aanrader!

Advertenties