Oz The Great and Powerful

1939: De wereld krijgt met “The Wizard of Oz” een filmklassieker van formaat in zijn schoot geworpen.
1985: Disney brengt “Return to Oz”, een onofficieel vervolg, uit waarbij 98% van alle kinderen die hem ooit hebben gezien voor 6 opeenvolgende maanden niet meer zonder nachtlampje willen slapen.
2013: Een mirakel! Disney brengt een unicum in de filmwereld: een prequel dat geen hoopje bagger is!

Dit is uitbreiding van een wereld zoals het hoort. De film staat perfect op zichzelf, zelfs al heb je de 74 jaar oude klassieker nooit gezien, kan je deze film nog perfect volgen. Er zijn kleine referenties naar het origineel, maar die zijn perfect gematigd. Niet alles hoeft tenslotte samenhangen, bijvoorbeeld: er wordt met geen woord gesproken over de rode schoentjes die in The Wizard of Oz zo belangrijk zijn.  Het zijn de bijfiguren uit het origineel die hier de hoofdrol op zich nemen. En dat is de sterkte van deze film.

Het tempo zit goed, plot en verhaal zijn zoals het hoort. De visuals zijn vaak ver van realistisch te noemen, maar eigenlijk speelt dat geen rol. Het verhaal zit strak, de plot is uitgedacht, Danny Elfman bezorgt de film daarbij nog eens een prachtige score. De film verveelt geen seconde en Sam Raimi brengt ons met Oz the Great and Powerful een ouderwetse, zeldzame (h)eerlijke familiefilm te brengen. En ik benadruk familiefilm, want soms durft hij wel eens héél zoet te worden.
Desondanks, een film die geschikt is voor mensen van 7 tot 77 jaar,  die kunnen genieten van een steengoede fantasy en voor zij die eens een film zonder enige vorm van cynisme willen zien, dan is Oz the Great and Powerul een absolute aanrader.

Misschien nog de beste referentie: mijn bioscoopzaal was gevuld met kinderen van 5 jaar, ellendige tienters, luidruchtige minderheidsgroepen en midden dertigers tot mensen die de première van het origineel hadden gezien. Na 20 minuten was iedereen stil en ik heb gedurende de hele film geen enkele gsm zien oplichten!

Advertenties